سه مرتبه کور شد خدا شفایش داد

شعیب پیغمبر آن قدر گریه کرد تا چشمش کور شد. خداوند چشم او را شفا داد. باز در اثر گریه کور شد باز شفا یافت، باز کور شد، خداوند فرمود:
شعیب! ما که تو را به ثواب مى رسانیم، چرا چنین مى کنى؟
عرض کرد: مناجات را دوست دارم، خداوند هم موسى را خادم او قرار داد درد دنیا.
حضرت عیسى بن مریم (علیه السلام) سه نفر را دیدند که همه محزون بودند و بدنهایشان ضعیف و رخسارشان زرد.
فرمود: چه چیز شما را به این روز انداخته؟ 

اینها مایه فساد هستند

از حضرت سجاد (علیه السلام) روایت شده: پس از آنکه خداى تعالى خواست آدم ابوالبشر را خلق کند: ملائکه اعتراض کردند و گفتند: اینها مایه فساد مى شوند خداوند آنها را نهى فرمود: که من مى دانم آنچه را که شما نمى دانید. (یعنى شما خار را مى بیند، گل را هم ملاحظه مى کنید.) 

سه موضوع را براى خود شفیع قرار داد

روایت شده مردى از دنیا رفت. خداى مهربان به حضرت موسى (علیه السلام) وحى کرد: یکى از دوستانم مرده است،تو او را غسل بده. هنگامى که موسى آمد تا او را غسل دهد دید مردم او را به علت فسق و گناهانش در میان مزبله و خاکروبه ها انداخته اند. حضرت موسى گفت: بار خدایا تو مى شنوى که مردم درباره گناهان این مرد چه مى گویند؟ 

اگر برگردى قبولت مى کنیم

روایت کرده اند که جوانى در بنى اسرائیل بود که بیست سال اطاعت و عبادت کرد و بیست سال معصیت کرد، روزى در آینه نگاه کرد دید موهایش سفید شده. به خود آمد و از کرده خود پشیمان شد. عرض کرد: الهى بیست سال عبادت و بیست سال معصیت کردم، اگر به سوى تو برگردم آیا قبولم مى کنى؟ صدائى شنید.
احببنا فاجبناک، ترکتنا فترکناک و عصینا فامهلناک و ان رجعت الینا قبلناک 
یعنى: ما را دوست داشتى پس تو را دوست داشتیم، ما را ترک کردى پس تو را ترک کردیم، معصیت ما را کردى تو را مهلت دادیم، پس اگر برگردى به جانب ما تو را قبول مى کنیم. 

دلال بازار را زندان کردى

در خبر است حضرت سلیمان (علیه السلام) عرض کرد: خدا یا تو مرا بر جن و انس و وحوش و طیور و دیوها مسلط گردانیدى. خدایا دلم مى خواهد اجازه بفرمائى این شیطان را بگیرم، حبس کنم، غل و زنجیرش کنم که این قدر مردم را به گناه و معصیت نیندازد. خطاب شد اى سلیمان مصلحت نیست، عرض کرد: خدایا وجود این ملعون براى چه خوب است؟