: یکى از پیامبران تعجب کرد که...

از حضرت صادق (علیه السلام) نقل شده که فرمود: پیغمبرى از پیغمبران بنى اسرائیل از کنار مردى که مرده بود و نصف بدنش زیر دیوار و نصف دیگرش ‍ بیرون بود، مرغ هاى هوا و سگها گوشت بدنش را پاره پاره کرده بودند، گذشت. و وارد شهرى شد دید یکى از بزرگان آن شهر مرده است لکن در کمال عزت و احترام او را بالاى تخت گذارده، جامه زیبا رویش کشیده ؛ سر و دست خود را بلند کردند و عرض کرد: الهى تو حکیمى و عادلى، آن بنده تمام عمرش مشغول عبادت تو بود و با یک چشم بر هم زدن به تو کافر نشده، به این قسم مرده است و این شخص همه عمرش معصیت تو را کرده و به یک چشم بر هم زدن به تو ایمان نیاورده با عزت مرده، خطاب شد آن بنده اولى گناهى کرده بود مى خواستم به این قسم مردن کفاره گناه او شود، که وقتى مرا ملاقات مى کند، گناهى بر او نباشد، اما این بنده کار خوبى کرده، حسنه اى پیش من داشت مى خواستم به این قسم مردن رفع آن حسنه شود که وقتى بر من وارد مى شود حجتى نداشته باشد.

از شدت گریه مژگانش ریخت

روایت کردند که معاذ بن جبل روزى خدمت پیامبر (صلى الله علیه و آله و سلم) آمد در حالى که گریه مى کرد.
رسول اکرم (صلى الله علیه و آله و سلم) فرمود: چرا گریه مى کنى؟
معاذ عرض کرد: جوان خوش صورتى در خانه ایستاده مثل زن بچه مرده گریه مى کند و مى خواهد خدمت شما برسد گویا خجالت مى کشد، حضرت فرمود: برو و او را بیاور. معاذ رفت و او را خدمت پیامبر آورد.
جوان سلام کرد و جواب شنید، حضرت فرمود: چرا گریه مى کنى؟ عرض ‍ کرد: گناهى کرده ام که اگر خدا مرا به بعضى از آن مواخذه کند، البته مرا به جهنم مى برد. 

اگر یک بار مرا مى خواندند

خداوند به حضرت موسى دستور زکات گرفتن را نازل کرد.
حضرت موسى (علیه السلام) براى گرفتن زکات به قارون مراجعه نمود، قارون امتناع ورزید. موسى از هزار گوسفند یکى و از هزار دینار یک دینار و از هزار درهم یک درهم راضى شد. قارون حساب کرد مقدارى که لازم بود پرداخت نماید زیاد به نظرش آمد، باز راضى نشد. 

احضار بنده و سخن خدا با او

در کتاب خزائن الاخبار و مجالس المتقین آمده است که خدیجه خاتون (علیه السلام) از پیغمبر (صلى الله علیه و آله و سلم) از قیامت سوال نمود، وقتى که عرض اعمال بنده بر خدا مى شود، پس آن حضرت گریه کرد.
حضرت خدیجه عرض کرد: یا رسول الله چرا گریه مى کنى؟ 

یک دسته بى حساب وارد بهشت مى شوند

رسول خدا (صلى الله علیه و آله و سلم) فرمود:
اذا کان یوم القیمه انبت الله لطائفه من امتى اجنحه فیطیرون من قبور هم الى الجنان
یعنى روز قیامت که مى شود خداوند به بعضى از امت من بالهایى عطا مى کند که از قبرهاى خود پرواز مى کنند و به سوى بهشت مى روند و آنجا متنعم مى شوند، ملائکه از آنها مى پرسند: شما از حساب فارغ شدید؟