با یک اشاره همه مى میرند

هنگامیکه قیامت برپا مى شود اولین امرى که واقع مى شود نفخ صور است که خداى تعالى مکرر در قرآن مجید خبر داده است.
از آیات و اخبار اینطور استفاده مى شود که دو نفخ صور است. یک نفخ میراندن و دیگرى زنده کردن. خداوند در سوره زمر آیه 68 مى فرماید: ((در صور دمیده مى شود پس هلاک مى شود هر که در آسمان ها و زمین است، مگر کسى که خدا آنرا بخواهد؛ سپس دوباره دمیده مى شود آنگاه قیامت برپا مى شود.)) 

پشه داراى تمام مشاعر حیوانى است

یک برگ درخت آیه اى است از آیات الهى تا برسد به جانوران و انسان همه آیات الله اند؛ پشه را ببین دستگاه خلقتش چقدر عظیم است. پشه اى که با یک فوتى حرکت مى کند، داراى تمام مشاعر حیوانى است. چشم دارد، گوش دارد، معده دارد، درک دارد، حتى قوه حافظه و واهمه هم در وجود این حیوان جمع است. علاوه بر این، شش دست و پا به آن لطیفى دارد. هوشش هم زیاد است. از طرفى مساله خرطوم این پشه بطورى در بدن انسان فرو مى کند که انسان نمى فهمد تا بخواهى نگاهش کنى غذایش را خورده و رفته است. خرطومش چقدر قوى است. پشه با فیل در دستگاه خلقت تفاوتى ندارد بلکه پشه دو بال اضافه هم دارد. آنکه فیل را خلق کرد مى تواند همین دستگاه را در پشه ایجاد کند. لکن نسبت که در بین مى آید مخلوقات کوچک و بزرگ دارند ولى از لحاظ خلقت همه بزرگند.

رسول الله در معراج چه دید

در روایتى از امام صادق (علیه السلام) است که فرمود:
به اندازه چشمه سوزنى راه بازگردید و پیامبر در معراج نمونه اى از عظمت خداى تعالى را دید.
(مرحومه علامه مجلسى مى فرماید: شاید تعبیر این چشمه سوزن آن باشد که به اندازه چشمه سوزنى از عظمت خداى تعالى را به او نشان دادند و این کنایه است از کمى آنچه براى آن حضرت از معرفت ذات و صفات خدا ظاهر شد، هرچند همین قدر مقدار فوق طاقت بشرى بود.) 

جوان معصیت کار و غربت او

در بنى اسرائیل جوان فاسقى بود که در زمان حضرت موسى (علیه السلام)، اهل شهر از معصیت او به تنگ آمده بودند به موسى خطاب شد، که او را بیرون کن. حضرت موسى بیرونش کرد. به قریه اى رفت. از آنجا نیز بیرونش ‍ کردند، بالاى کوهى و در میان غارى رفت و در آنجا مریض شد و کسى نبود که او را پرستارى کند. صورت روى خاک گذارد و عرض کرد:
یا رب لو کانت والدتى عند راسى لرحمتنى و بکت على ذلى و غربتى... 

دل شکسته ارزش دارد

هر چیزى پس از شکسته شدن از قیمت مى افتد مگر دل، تا شکسته نشود قیمت پیدا نمى کند و هرچه شکستگى دل بیشتر شد رحمت خدا به او نزدیکتر است و بیشتر شامل حال صاحبش مى شود، لذا ترحم کردن به دل شکستگان منشا خشنودى خداوند رحمان است مخصوصا غریب که بیشتر مورد ترحم است. حتى ملک الموت هم که خدا رحم در دلش قرار نداده به حالت غریب رحمش مى آید، چنانچه در خبر دارد: