دیگر جز خداى عزوجل براى خود پناهى نمى بینم

سعدى مى گوید یکى به اتفاق گفتند براى درد شما درمانى نیست مگر زهره آدمى که داراى چندین صفت باشد و آن صفات را بیان کردند.
شاه دستور داد تا غلامان جستجو نمودند و شخصى را به آن صفات پیدا کنند، عاقبت در دهکده اى ، دهقان زاده اى را به آن خصوصیات یافتند، او را با پدر و مادرش به دربار آوردند، شاه موضوع را به آنها گفت ، آنها حاضر شدند، در برابر پول پسر را براى کشتن تسلیم کنند، جلسه اى تشکیل گردید که جمعى از رجال در آن حضور داشتند، قاضى هم براى فتوى دادن به قتل احضار گردید، جلاد، جوان را روى نطع نشانید، گوش به فرمان شاه است تا سر از بدنش جدا سازد.
قاضى نظر به حفظ شخص اول مملکت به قتل او راءى داد، از طرف شاه نیز فرمان کشتن صادر گردید. 

هاتفى به حاتم اصم گفت

تا به حال جریان زندگى خانواده حاتم اصم را خواندید ما در داستان 162 جریان را نقل کردیم ، اینک چند جمله از جریان مسافرت خود او را بخوانید تا بدانید در نتیجه اعتقاد به خدا چگونه لطف پروردگار شامل حال این پیرمرد شد، هنگامیکه او در میان قافله حرکت مى کرد، کسى از او فقیرتر نبود، زیرا نه مرکبى داشت که بر آن سوار شود و نه توشه درستى البته کسانى که او را مى شناختند، گاهى کمک مختصرى به او مى نمودند، اتفاقا شبى از معالجه اش عاجز گردید،امیر گفت : 

اعتقاد فوق العاده اى به خدا داشت

حاتم اصم که یکى از زهاد عصر خویش بود، مردى بود فقیر و عائله دار که به سختى زندگیش را اداره مى کرد، اما اعتقاد فوق العاده به خدا داشت شبى با رفقاى خود نشسته بود، صحبت حج و زیارت خانه خدا به میان آمد شوق زیارت به دلش افتاد به منزلش مراجعت کرد، زن و بچه هایش را اطراف خود جمع نمود و مقصدش را براى آنها بیان کرد و گفت : اگر شما با من موافقت کنید که به زیارت خانه خدا بروم ، من براى شما دعا خواهم کرد.
زنش گفت : 

آیا سجده براى غیر خدا جایز است

آیا سجده براى غیر خدا جایز است و اگر جایز نیست پس سجده فرشتگان بر آدم و سجده پدر و مادر و برادران یوسف بر یوسف چگونه بود؟
توضیح اینکه سجده یک نوع عبادت ذاتى اعتبارى است و محتاج به امر و قرارداد شروع نیست ، چه آنکه خم شدن و به خاک افتادن امرى است که تناسب کامل با خضوع عبادى دارد و این موضوع همیشه در میان مردم بوده است ، روى این اساس اگر سجده براى غیر خدا جایز باشد، یعنى عبادت کردن غیر جایز است در صورتى که قطعا عبادت کردن غیر خدا، شرک و کفر است ، پس چرا خداوند طبق فرموده قرآن سوره بقره آیه 34 فرشتگان را به سجده کردن حضرت آدم (علیه السلام) امر مى کند؟ و یا در داستان حضرت یوسف مى خوانیم پدر مادر او، او را سجده کردند. 

بهاء بهشت عفو و گذشت است

روزى رسول خدا (صلى الله علیه و آله و سلم) در جمع اصحاب نشسته بودند، ناگهان شروع به خنده شدیدى کردند به طورى که دندانهاى مبارکشان پیدا شد عمر پرسید: اى رسول خدا چه چیز شما را به خنده واداشت ؟
حضرت فرمودند: دو مرد از امت من در پیشگاه خداوند مى ایستند.
یکى از آنها مى گوید: خدایا حق مرا از این شخص بگیر!