امام صادق(ع): هرکس هر روز بیست و پنج بار گوید:
اَللّهُمَّ اغْفِرْ لِلْمُؤْمِنینِ وَ الْمُؤْمِناتِ وَ الْمُسْلِمینَ وَ الْمُسْلِماتِ
حق تعالی به عدد هر مؤمن که گذشته و هر مؤمن که بیاید تا روز قیامت حسنه در نامه اعمال او نویس و به آن عدد گناه از او محو کند.
از حضرت صادق(ع) منقول است که از جدّش روایت نموده که هرکس میخواهد برخیزد برای نماز شب موقع خواب بگوید:
اَللّهُمَّ لا تُؤْمِنی مَکْرَکَ وَ لا تُنْسِنی ذِکْرَکَ وَ لا تَجْعَلْنی مَعَ الْغافِلینَ اَقُو ساعَهَ کذا و کذا.
و به جای کذا و کذا ساعت بیدارشدن را بگوید. ملکی را خدا موکل گرداند که او را بیدار نماید.
مردی شکایت کرد به امام حسن(ع) از همسایه بد که اذیت میکند. امام(ع) به او گفت: چون نماز مغرب و عشا را خواندی دو رکعت نماز بخوان و بعد از آن بگو:
یا شَدیدَ الْمِحالِ یا عَزیزُ أَذْلَلْتَ بِعِزَّتِکَ جَمیعَ ما خَلَقْتَ إِکْفِنی شَرَّ (فُلان) بِما شِئْتَ.
و به جای فلان نام همسایه را میبری.
گفته شود:
اَللّهُمَّ اَنْتَ الصّاحِبُ مِنَ السَّفَرِ وَ الْحامِلُ عَلی ظَهرٍ وَ الْخَلیفَهُ فِی الْاَهْلِ وَ الْمالُ وَ الْوَلَد.
حضرت باقر(ع): برای دفع دردسر دست بر سر بمالد و هفت مرتبه بگوید:
اَعُوذُ بِاللهِ الَّذی سَکَنَ لَهُ ما فِی الْبَرِّ وَالْبَحْرِ وَ ما فِی السَّمواتِ وَ الْأَرْضِ وَ هُوَ السَّمیعُ الْعَلیمُ.