با ورود حضرت اتاق روشن گردید

پیامبر بزرگ الهى (صلى الله علیه و آله و سلم ) به خانه بازگشت و بخاطر آنچه دیده و شنیده بود دگرگونى زیادى در حال آن حضرت پدیدار گشته بود.
حضرت خدیجه که چشمش به رسول خدا (صلى الله علیه و آله و سلم ) افتاد بى تابانه پیش آمد و گفت : اى محمد کجا بودى ! من کسانى را به دنبال تو فرستادم ولى تو را دیدار نکردند؟ 

تو رسول خدائى و من جبرئیل

نوشته اند رسول خدا (صلى الله علیه و آله و سلم ) هرچه به 40 سالگى نزدیک مى شد به تنهائى و خلوت با خود بیشتر علاقه مند مى گردید و بدین منظور سالى چند بار به غار حراء مى رفت و در آن مکان خلوت به عبادت مشغول مى شد و روزها روزه مى گرفت و به اعتکاف مى گذرانید و بدین ترتیب صفاى روحى بیشترى پیدا کرده بود و آمادگى زیادترى براى گرفتن وحى الهى و مبارزه با شرک و بت پرستى و اعمال زشت دیگر آن زمان پیدا مى کرد و...
طبق روایات صحیح بیست و هفت روز از ماه رجب گذشته بود و رسول خدا (صلى الله علیه و آله و سلم ) در غار حراء به عبادت مشغول بود، در آن روز که به گفته جمعى روز دوشنبه بود حضرت خوابیده بود و اتفاقا على (علیه السلام ) و برادرش جعفر طیار نیز براى دیدن محمد (صلى الله علیه و آله و سلم ) و یا به منظور شرکت در اعتکاف آن حضرت به غار آمده بودند و دو طرف آن حضرت خوابیده بودند. 

حادثه بعثت 6113 سال بعد از هبوط آدم علیه السلام رخ داد

سال چهلم ولادت پیامبر (صلى الله علیه و آله و سلم ) فرا رسید خداوند او را به مقام نبوت مبعوث کرد و آن حضرت را به این مقام ارجمندى اختصاص داد و گرامى داشت تا انسانها را از پرستش بتها به خداى بزرگ رهنمون شوند، و آنها را از اطاعت شیطان به اطاعت خداوند آورد و با فرستادن قرآنى که خداوند را استوار و تبین نمود تا بندگان در پرتو آن پروردگار خود را بشناسند، آنگاه که در جهل و ناآگاهى بودند آن را بپذیرند.
حادثه عظیم بعثت در روز 27 رجب پس از گذشت 5 سال از نوسازى کعبه رخ داد، آن هنگام 40 سال از عمر پیامبر (صلى الله علیه و آله و سلم ) مى گذشت . 

فاطمه من کوچک است

در همان ایام مرض حضرت خدیجه (علیها السلام )، اسماء بنت عمیس ‍ براى عیادتش آمد، حضرت را گریان دید پرسید چرا گریه مى کنى با اینکه تو بهترین زنان محسوب مى شوى و تمام اموالت را در راه خدا بخشیدى ، تو همسر پیامبرى و او به زبان خویش تو را بشارت به بهشت داده . 

سه سفارش حضرت خدیجه به رسول خدا صلى الله علیه و آله و سلم

زمانیکه حضرت خدیجه (علیها السلام ) مریض شد و مرضش شدت یافت پیامبر (صلى الله علیه و آله و سلم ) بر بالین او آمد، حضرت خدیجه عرض ‍ کرد یا رسول الله به وصیت و سفارش من گوش کن .
اول اینکه در حق شما کوتاهى کردم مرا ببخش .
حضرت فرمود: هرگز از شما کوتاهى ندیدم ، بلکه نهایت جدیت را نمودى و ثروتت را در راه خدا صرف نمودى و در خانه من به رنج و مشقت افتادى .