نیت

(1)
رسول اکرم (صلى الله علیه و آله و سلم):
النیة الحسنة تدخل صاحبها الجنة ؛⁽¹⁴¹⁾
نیت خوب صاحب خویش را به بهشت مى برد. 

تقوا

(1)
رسول اکرم (صلى الله علیه و آله و سلم):
من رزق تقى فقد رزق خیر الدنیا والاخرة ؛⁽¹³¹⁾
هر کس تقوا روزى اش شود، خیر دنیا و آخرت روزى او شده است . 

شکر

(1)
امام صادق (علیه السلام):
لو کان عند الله عبادة تعبد بها عباده المخلصون اءفضل من الشکر على کل حال لاطلق لفظه فیهم من جمیع الخلق بها فلما لم یکن اءفضل منها خصها من بین العبادات وخص اءربابها، فقال تعالى (وقلیل من عبادى الشکور)؛⁽¹²¹⁾
اگر نزد خداوند عبادتى بهتر از شکر گزارى در همه حال بود که بندگان مخلص با آن عبادتش کنند، هر آینه آن کلمه را درباره خلقش به کار مى برد، اما چون عبادتى بهتر از آن نبود از میان عبادات آن را خاص قرار داد و صاحبان آن را ویژه گردانید و فرمود: ((واندکى از بندگان من سپاس گزارند)). 

توکل

(1)
امام على (علیه السلام):
التوکل على الله نجاة من کل سوء وحرز من کل عدو؛⁽¹⁰¹⁾
توکل بر خداوند، مایه نجات از هر بدى و محفوظ بودن از هر دشمنى است . 

جهاد

(1)
امام على (علیه السلام):
ان الجهاد باب من اءبواب الجنته فتحه الله لخاصة اءولیائه وهو لباس ‍ التقوى ودرع الله الحصینة وجنته الوثیقة ؛⁽⁹¹⁾
براستى که جهاد یکى از درهاى بهشت است که خداوند آن را براى اولیاى خاص خود گشوده است . جهاد جامعه تقوا و زره استوار خداوند و سپر محکم است .