غبطه

(1)
امام صادق (علیه السلام):
ان المومن یغبط ولایحسد والمنافق یحسد ولایغبط؛⁽³⁹⁰⁾
مومن غبطه مى خورد و حسادت نمى ورزد، منافق حسادت مى ورزد و غبطه نمى خورد.
(غبطه آن است که آرزو کنى آنچه دیگرى دارد، داشته باشى بدون اینکه آرزوى نابودى نعمت دیگرى را داشته باشى و حسد آن است که بخواهى نعمتى را که دیگرى دارد، نداشته باشد). 

رحم

(1)
رسول اکرم (صلى الله علیه و آله و سلم):
ان الله رحیم یحب الرحیم یضع رحمته على کل رحیم ؛⁽³⁸⁰⁾
خداوند رحیم است و رحیم را دوست دارد و دست مهر خود را بر سر هر رحیمى مى گذارد. 

حرص

(1)
رسول اکرم (صلى الله علیه و آله و سلم):
ایاکم والشح فانما هلک من کان قبلکم بالشح امرهم بالبخل فبخلوا واءمر هم بالقطیعة وامرهم بالفجور ففجروا؛⁽³⁷⁰⁾
از حرص بپرهیزید که پیشینیان شما در نتیجه حرص هلاک شدند، حرص ‍ آنها را به بخل وادار کرد بخیل شدند. به قطع رحم وادار کرد و قطع رابطه کردند با خویشاوندان . به بدى وادارشان کرد و بدکار شدند. 

قناعت

(1)
امام على (علیه السلام):
اءنعم الناس عیشا منحه الله سبحانه القناعة و اءصلح له زوجه ؛⁽³⁶⁰⁾
خوش ترین زندگى را کسى دارد که خداوند سبحان قناعت را ارزانیش ‍ داشته و همسرى پاک وشایسته نصیبش گردانیده است . 

اسراف

(1)
امام صادق (علیه السلام):
ان السرف یورث الفقر وان القصد یورث الغنى ؛⁽³⁵⁰⁾
اسراف باعث فقر یا میانه روى موجب بى نیازى مى شود.