حلال

(1)
فى الحدیث القدسى :
یا اءحمد ان العبادة عشرة اءجراء: تسعة منها طلب الحلال فاذا طیبت مطعمک ومشربک فاءنت فى حفظى و کنفى ؛⁽⁵⁹⁰⁾
در حدیث قدسى آمده است که خداوند مى فرماید: اى احمد همانا عبادت ده جزء است که نه جزء آن طلب روزى حلال است ، پس چون خوراکى و نوشیدنى خود را پاک کردى در پناه و حمایت من هستى . 

شوخى

(1)
امام باقر (علیه السلام):
ان الله عزوجل یحب المداعب فى الجماعة بلا رفث ؛⁽⁵⁸⁰⁾
خداوند عزوجل دوست دارد کسى را که در میان جمع شوخى کند به شرط آن که ناسزا نگوید. 

سلام

(1)
رسول اکرم (صلى الله علیه و آله و سلم):
ان اءولى الناس بالله و برسوله من بدا بالسلام ؛⁽⁵⁷⁰⁾
نزدیکترین مردم به خدا و رسول او کسى است که آغازگر سلام باشد. 

غیبت

(1)
رسول اکرم (صلى الله علیه و آله و سلم):
اءتدرون ما الغیبة ؟ قالوا: الله و رسوله اءعلم ، قال : ذکرک اءخاک بما یکره قیل : اءراءیت ان کان فى اءخى ما اءقول ؟ قال : ان کان فیه ما تقول فقد اغتبته وان لم یکن فیه ما تقول فقد بهته ؛⁽⁵⁶⁰⁾
آیا مى دانید غیبت چیست ؟ عرض کردند: خدا و پیامبر او بهتر مى داند فرمودند: این که از برادرت چیزى بگویى که دوست ندارد. عرض شد: اگر آنچه مى گویم در برادرم بود چه ؟ فرمودند: اگر آنچه مى گویى در او باشد، غیبتش کرده اى و اگر آنچه مى گویى در او نباشد، به او تهمت زنده اى . 

زبان

(1)
امام على (علیه السلام):
ان فى الانسان عشر خصال یظهرها لسانه : شاهد یخبر عن الضمیر و حاکم یفصل بین الخطاب وناطق یردبه الجواب وشافع یدرک به الحاجة وواصف یعرف به الاشیاء و اءمیر یاءمر بالحسن وواعظ ینهى عن القبیح ومعز تسکن به الاحزان و حاضر تجلى به الضغائن ومونق تلتذ به الاسماع ؛⁽⁵⁵⁰⁾
در انسان ده خصلت وجود دارد که زبان او آنها را آشکار مى سازد، زبان گواهى است که از درون خبر مى دهد. گویایى است که بوسیله آن به پرسش ها پاسخ داده مى شود. واسطه اى است که با آن مشکل برطرف مى شود. وصف کننده اى است که با آن اشیاء شناخته مى شود. فرماندهى است که به نیکى فرمان مى دهد. اندرزگویى است که از زشتى باز مى دارد. تسلیت دهنده اى است که غمها به آن تسکین مى یابد. حاضرى است که به وسیله آن کینه ها برطرف مى شود و دلربایى است که گوشها بوسیله آن لذت مى برند.